

టైప్-1 డయాబెటిస్ నిర్ధారణ సమయంలో తీవ్రమైన పరిస్థితి కారణంగా ఐసీయూలో చేరిన వారికి పెద్దయ్యాక కొన్ని ఆరోగ్య సమస్యలు ఎదురయ్యే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉండవచ్చని ఫ్రాన్స్కు చెందిన SFDT1 కోహోర్ట్ డేటాపై నిర్వహించిన INAUGURAL అధ్యయనం సూచించింది. ఈ పరిశోధనలో టైప్-1 డయాబెటిస్తో సగటున 20 ఏళ్లుగా జీవిస్తున్న 3,548 మంది పెద్దల వివరాలను విశ్లేషించారు. వీరిలో 377 మంది వ్యాధి నిర్ధారణ సమయంలో ఐసీయూలో చేరినట్లు తెలిపారు. ఈ వర్గంలో 36.6 శాతం మందికి డయాబెటిక్ రెటినోపతి ఉండగా, ఐసీయూలో చేరని వారిలో ఈ శాతం 31.4గా నమోదైంది. అలాగే, గత ఏడాదిలో తీవ్రమైన హైపోగ్లైసీమియా ఎదురైనట్లు ఐసీయూలో చేరిన వారిలో 15.4 శాతం, ఇతరుల్లో 10.5 శాతం మంది తెలిపారు. వయస్సు, వ్యాధి వ్యవధి, ప్రస్తుత రక్తంలో గ్లూకోజ్ నియంత్రణ వంటి అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకున్న తర్వాత కూడా ఈ సంబంధాలు కనిపించాయి.
టైప్-1 డయాబెటిస్లో శరీరంలో ఇన్సులిన్ తగినంతగా ఉత్పత్తి కాకపోవడం వల్ల రక్తంలో గ్లూకోజ్ నియంత్రణ దెబ్బతింటుంది. వ్యాధి నిర్ధారణ సమయంలో పరిస్థితి తీవ్రంగా ఉంటే డయాబెటిక్ కీటోఅసిడోసిస్ వంటి ప్రాణాపాయ సమస్యలు తలెత్తి అత్యవసర చికిత్స అవసరమవుతుంది. రెటినోపతి కంటి వెనుక భాగంలోని రెటీనాకు నష్టం కలిగించే సమస్య కాగా, తీవ్రమైన హైపోగ్లైసీమియా అంటే రక్తంలో చక్కెర స్థాయులు ప్రమాదకరంగా తగ్గిపోవడం. అయితే, ఐసీయూలో చేరడమే భవిష్యత్తులో ఈ సమస్యలకు కారణమని అధ్యయనం నిరూపించలేదు. వ్యాధి ప్రారంభంలో పరిస్థితి ఎంత తీవ్రంగా ఉందనే అంశం దీర్ఘకాలిక ఆరోగ్య ప్రమాదాలను అంచనా వేయడంలో ఉపయోగపడవచ్చని పరిశోధకులు సూచించారు. ఈ ఫలితాల ఆధారంగా కొత్త స్క్రీనింగ్ షెడ్యూల్ను నిర్ణయించలేమని, మరింత స్పష్టత కోసం దీర్ఘకాలిక పరిశోధనలు అవసరమని తెలిపారు.




















కామెంట్స్ (0)
ఇప్పటికి కామెంట్స్ లేవు
మొదటిగా కామెంట్ చేయండి!